Alle berichten

Blog 4: Binnen het inkoopproces: het afsluiten van contracten

Met de rol van het kantelprincipe in ons achterhoofd, zoals besproken in de vorige blog, zal ik het in deze blog hebben over het afsluiten van contracten met zorgaanbieders.

Eén ding was zeker voor gemeenten: de al-zorg-ontvangende burger mocht niet de dupe worden van het nieuwe inkoopproces. Hierdoor werd de overgangsregeling in het leven geroepen. Deze regeling hield in dat de zorgaanbieder op basis van de al huidig geleverde zorg, een contract aangeboden kreeg. De duur van dit contract hing af van de hoeveelheid burgers die op dat moment zorg geboden kregen en de te verwachten duur van de benodigde zorg.

Hoe ging het proces in zijn werk bij kleine gemeenten?
Een rapport van auteur Niels Schenk van de Universiteit van Utrecht en Twente geeft hier inzicht in. Kijkend naar de trends van 2015 en 2016, kan er gesteld worden dat 93% van alle gemeenten samenwerkingsverbanden aangingen. Een kleine gemeente had namelijk niet zelf alle expertise in huis, maar wilde niet achterblijven.

Hoe ging dit precies bij de gemeente die ik gesproken heb? 
In eerste instantie wilde deze gemeente de touwtjes zelf graag in handen houden. Dit betekent dat wanneer mogelijk, de contracten door de gemeente zelf werden afgesloten. Voor sommige zorgsoorten sloten ze zich aan bij een samenwerkingsverband. De reden hiervoor? Alleen grote zorgaanbieders boden dit aan op een grotere geografische afstand. Daarnaast bevonden deze aanbieders zich al in samenwerkingsverbanden. Binnen deze verbanden werden ze gecontroleerd op bijvoorbeeld effectiviteit en kwaliteit. De gemeente bekende dat dit ook een nadeel kon zijn voor hen. Ze hadden zelf namelijk geen direct toezicht op de controle van kwaliteit en effectiviteit van de zorg.

Niet alleen voor de cliënten en gemeenten was de nieuwe Wmo een uitdaging, de zorgaanbieders werden ook verrast. Voorheen had de gemeente minder inzage in hun processen en was er over het geheel minder bemoeienis. Met deze insteek gingen de zorgaanbieders ook de eerste gesprekken in. Ze wilden gefinancierd worden, maar verder wilden ze niet in overleg. De zorgaanbieders bouwden ‘een figuurlijke muur om zich heen’.

De gemeentemedewerker die ik hierover sprak, vertelde dat zij niet meer alleen de rol wilden spelen van betaler. Ze wilden wederzijds vertrouwen opbouwen binnen een partnerschap. Een partnerschap waarin ook de zorgaanbieder zou begrijpen dat de gemeente meer invloed en toezicht wil hebben op de zorg.

In de praktijk werden er bijvoorbeeld afspraken gemaakt binnen het indiceringsproces. De gemeente stelde voor bepaalde zorgsoorten een ‘licht-middel-zwaar’-systeem in. De zorgaanbieder mocht de cliënt indelen in een van de categorieën, maar de gemeente hield hier toezicht op. Zo werd er voorkomen dat een zorgaanbieder iedere cliënt in zou delen in categorie ‘zwaar’ en standaard (te) veel zorg zou bieden.

In de volgende en gelijk ook laatste blog, ga ik het hebben over concurrentie: een onderwerp dat gelinkt is aan kwaliteit binnen het zorginkoopproces.

Loïs Kuipers

Junior Consultant - AP Support

Loïs Kuipers is Junior Consultant bij AP Support. Ze heeft interesse in gezondheid en zorg, zowel in het dagelijks leven als op professioneel gebied. Ze houdt zich daarom graag bezig met ontwikkelingen op beide gebieden!

Nieuws

Gerelateerd nieuws

Lees meer >