Alle berichten

Jonge vrouwen vaker slachtoffer van een burn-out

Werknemers staan onder druk, ervaren minder regelruimte en meer werk moet gedaan worden met minder personeel. De afgelopen jaren is het aandeel werknemers met stressklachten en burn-outklachten mede hierdoor toegenomen. In onderstaande tabel is te zien dat het percentage werknemers met burn-outklachten de afgelopen drie jaar is toegenomen van 13,4% naar 15,9%.


Tabel 1: Percentage werknemers (15 tot 75 jaar) die hoge werkdruk en burn-outklachten ervaren

Het verschijnsel burn-out ontstond in de jaren 1970 als belangrijk concept. Sinds het begin is er sprake geweest van een gezamenlijke erkenning, van zowel wetenschappers als behandelaars, dat het een maatschappelijk probleem betreft dat aandacht en verbetering verdient. Er is uitgebreid onderzoek naar gedaan, waarbij er met name werd gekeken naar de relatie met specifieke werk- en privéomstandigheden. Het belang van specifieke werkkenmerken voor een burn-out is onderkend in verschillende onderzoeken. Deze werkkenmerken zijn hoge werkdruk [1], gebrek aan autonomie [2] en weinig steun van collega’s en leidinggevenden [3]. In onderzoek naar de relatie tussen privéomstandigheden en burn-out gaat het vooral om de vraag of huishoudtaken en zorg voor de kinderen in combinatie met betaald werk tot tijdsdruk, stress en conflict aanleiding geeft tot burn-outklachten.

Een burn-out krijgen door werk is iets wat we tegenwoordig maar al te vaak voorbij zien komen. Als we de cijfers uitsplitsen naar geslacht, blijkt dat vrouwen over het algemeen meer kans hebben op een burn-out dan mannen. De kans is het grootst bij jonge werkende vrouwen. Zo gaf in 2017 21% van de vrouwelijke werknemers van 25 tot 35 jaar aan last te hebben van psychische vermoeidheid door werk. Hoe zit dat?


Figuur 1 laat zien dat er in de praktijk een duidelijk verschil is tussen de mate van de ervaren werkdruk tussen man en vrouw. De algehele werkdruk ligt bij vrouwen hoger. Tevens zien zij minder vaak dan mannen, mogelijkheden om zelfstandig te beslissen hoe het werk wordt uitgevoerd, of om zelf de volgorde of het tempo van de werkzaamheden te bepalen (zie figuur 2). De veronderstelling dat meervoudige belasting door het combineren van betaald werk, huishoudelijke werkzaamheden en zorg voor kinderen samengaat met een verhoogd percentage vrouwen met burn-out, wordt niet bevestigd. Resultaten uit wetenschappelijk onderzoek [4] en de cijfers van CBS/TNO laten juist zien dat een burn-out minder vaak voorkomt onder werkende vrouwen met minderjarige kinderen. Het is zelfs zo waarachtig dat er een verband is tussen kinderloosheid en burn-outklachten [5]. Daarnaast werken vrouwen vaker dan mannen in de gezondheidszorg en in het onderwijs, waar relatief veel werknemers onder druk moeten werken en een geringe autonomie ervaren.

[1] Hupkens, C. (2005). Burn-out: de rol van psychische werkbelasting. Sociaal-economische trends, 3/2005, 18–22.

[2] Bakker, A., Schaufeli, W.B., en D. Dierendonc, van (2000). Burn-out: prevalentie, risicogroepen en risicofactoren. In: Houtman, I.L.D., Schaufeli, W.B. en T. Taris (red.). Psychische vermoeidheid en werk. NOW/Samson, Alphen aan de Rijn.

[3] Demerouti, E., Bakker, A.B., Nachreiner, F. en W.B. Schaufeli (2001). The job demands resources model of burnout. Journal of Applied Psychology, 86, 499–512.

[4] Lautenbach, H. (2006). Relatie meervoudige werkbelasting en burn-out bij vrouwen. Sociaal-economische trends, 2/2006, 11–14.

[5] Otten, F., Smulders, P. en F. Andries (2002) Arbeidsuitval door burn-out. ESB 4-1, 11–13.

Sharyl Martina

Junior Consultant - AP Support

Nieuws

Gerelateerd nieuws

Lees meer >